Kerstkindje

Het is altijd wel een bijzonder moment als je begin juni tijdens je termijnecho te horen krijgt:             
dit wordt een kerstkindje.

Het is bijzonder.
Kerst staat voor geven, voor warmte, liefde en hoop. En dat jij dan mogelijk een kind mag krijgen tijdens deze bijzondere dagen is toch een extra dimensie.

Maar op dat moment is het nog ver weg. We gaan eerst nog een heerlijke lange zomer door. De kleurige herfst en langzaam worden de dagen korter en donkerder. En we maken ons op voor die bijzondere dagen. Voor sommigen een eetfestijn, voor anderen een dilemma wie bij wie aanschuift,
Maar voor jou niet. Jij mag in je eigen bubbel rustig in verwachting zijn.

Als ik met kerst dienst heb voel ik me altijd extra verbonden met iedereen die rondom de kerstdagen kan gaan bevallen. We are in it together, kun je wel zeggen.
We weten niet of we wel of niet bij het kerstdiner zijn. Nee, geen wijn voor ons. We slaan een jaartje over.
Kerstontbijt? Geen idee, misschien liggen we wel te slapen omdat we de hele nacht hard samen aan het werk zijn geweest.

Het is een beetje dubbel. Aan de ene kant hopen we dat we alles mogen beleven met  familie en vrienden. Aan de andere kant hopen we dat er een kerstkind geboren gaat worden.

Kerst 2019 had ik dienst. Kerstavond warme chocolademelk, appeltaart en all you need is love.
Het werd vervolgens een stille nacht en na het kerstontbijt ging ik kraambezoekjes rijden. Om 17 uur kerstborrel met familie en vrienden. Bij mij thuis, want dat is op een of andere manier altijd het makkelijkst. Het door mijn moeder bereide kerstdiner was fantastisch. Geen telefoon. Inmiddels was het 2de kerstdag en we gingen met z’n allen nog steeds vol verwachting naar bed.
Tot de telefoon ging om 01.30.
Nina was 1 van ons:  de dames in afwachting, van wat kerst zou brengen. Het was nog maar net begonnen. Ook zij was nog maar net thuis van haar kerstdiner bij haar broer.
Maar de nacht had andere plannen met ons. Om 02.49 werd er een kerstkind geboren, Maas.

Zo mooi en zo bijzonder. Brenger van warmte, liefde en hoop.
We waren vol verwondering. Maas heeft ons eerst nog een samen zijn met familie gegund, om vervolgens er voor te zorgen dat we ook bij het kerstontbijt konden zijn.

Fijne eerste verjaardag Maas. Dit jaar heb ik geen dienst en proost ik op jou.

Veel liefs,  Astrid Reitsma

20 december 2020   © In ’t Wateringse Verloskundigen